عنوان فیلم به آن تصادفات عجیبی اشاره دارد که گاهی برای ما رخ می‌دهند و اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسند، گویی محصول سرنوشت هستند. این فیلم با الهام از تجربه یک کودک اهل جزایر قناری که قربانی سرطان بود، به عنوان یک داستان کریسمسی ساخته شده است.

داستان فیلم درباره یک مادربزرگ است که تصمیم می گیرد با دوست دختر خود ازدواج کند ولی ....

شش شخصیت که نمادهای معاصر تنهایی شهری هستند، در آپارتمانی قدیمی در مرکز شهر بارسلونا با هم ملاقات می‌کنند. یک زوج مسن، برادر زن و سه مستاجر: زنی موطلایی که درس فرانسوی می‌دهد، یک نگهبان جوان، یک بازیکن سابق فوتبال و یک دختر جوان باردار اهل آمریکای جنوبی. پیرمرد که پیش از این دربان اپرا بوده و دوست دارد لباس‌های زنانه بپوشد، همه آن‌ها را دور هم جمع می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد آنجا را ترک کنند، چرا که او در حال مرگ است و می‌خواهد در آخرین مرحله از زندگی‌اش تنها باشد. در این آپارتمان، روابط خانوادگی ممنوعه، همجنس‌گرایی و خیانت در زندگی این شخصیت‌ها در هم تنیده می‌شود، در حالی که ما همزمان شاهد گذر زمان در این شهر مدیترانه‌ای هستیم.

در یک شب زمستانی، پیلار از خانه فرار می‌کند. او با خود تنها چند وسیله شخصی و پسرش، خوآن را می‌برد. آنتونیو خیلی زود برای پیدا کردن او راهی می‌شود. او می‌گوید پیلار نور زندگی‌اش است و فراتر از آن، «او چشمانش را به او داده بود»...

در طول جنگ داخلی اسپانیا، گروهی از فیلم‌سازان اسپانیایی دعوت می‌شوند تا در استودیوهای یوفا در آلمان نازی فیلمی بسازند.